қабиҳ
qabihқабиҳ
сфт. Ахлоқ-одоб, инсонийлик қоидалари талабига зид; жирканч, разил, ярамас.
Қабиҳ иш. Қабиҳ одам,
Ғуломжон бу қабиҳ найрангбозликдан қаттиқ ғазабга келса-да, ўзини оғир тутиб, оғир сўзлашга ҳаракат қилди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Ичкиликбозлик кўплаб қабиҳ жиноятлар манбаидир. — Газетадан
ҚАБИҲ
Кишини жиркантирадиган, нафратлантирадиган; ярамас, разил.İĞRENÇ, TİKSİNDİRİCİ
қабиҳ
отвратительный, мерзкий, подлый, гадкий, гнусный
- қабиҳ ҳаракат гнусный поступок
қабиҳ
а foul, ugly, repugnant, heinous, mean, vile
ҚАБИҲ
jaman, ońbaǵan, pás (et shimirkernerlik dárejedegi jaman islerdi isleytuǵın adam)
қабиҳ
↓ ↓ abscheulich, widerlich, garstig, ekelhaft
Қабиҳ
русчагадкий, подлый, гнусныйинглизчаmean, base, foul, infamous, vileфрансузчаvil, vilain, mauvais, exécrable, audieuxарабчаقَبِيحٌ