puf
пуфpuf
taql. s. Nafas olish, oʻtni oʻchirish yoki alangalatish va issiq narsani sovitishda ikki lab orasidan kuchli bosim bilan havo chiqishida eshitiladigan tovush va shu harakatning oʻzi haqida.
Mulla Said Jalolxon burniga qoʻngan pashshani qoʻlidagi roʻmolcha bilan qoʻrish malol keldi shekilli, ostki labini choʻzib, puf dedi. — A. Qahhor, Bashorat
[Gulnor] Yonidagi chiroqni puf deb oʻchirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Shuning uchun bolalari kasalmand koʻrinisharkan-da! Dalavoyning ayoli puf desa, uchib ketadigan, ramaqijon ekan. — Yoshlik
- Puf sassiq — Yoshrogʻini topdingizmi? — dedi Qimmatxon [Ummataliga] dabdurustdan. — Sen topganingday, menga ham nasib qilgani bordir. Har kim oʻz koʻngli tortgan oshni ichadi. — Ho-o, — dedi Qimmatxon choʻzib, — endi men puf sassiq boʻldimmi? — Shuhrat, Jannat qidirganlar