пучаймоқ
puchaymoqпучаймоқ
фл. Шишган, қаппайган ҳолатидан бўшаб, кичрайиб қолмоқ; бўшашиб, шалвираб кичраймоқ.
Копток пучайиб қолибди. Қорни пучайиб қолибди. Дами чиққан пуфакдай пучаймоқ.
- Илиги пучаймоқ (ёки қуримоқ) Ариқ қазувчиларнинг овқатдан силлалари қуриб, иликлари пучайган дармонсиз эдилар. — А. Қодирий, Меҳробдан чаёнОчликдан силлам қуриб, илигим пучайган чоғимда ҳам сизларга ялинмайман. — Ҳамза, Бой ила хизматчи
пучаймоқ
пустеть, становиться пустым
- ҳамён пучайиб қолди в кармане стало пусто; в кармане денег не осталось.
пучаймоқ
в become empty, become flat, flatten
ПУЧАЙМОҚ
mıssıyıw, mıssıyıp qalıw (isip turǵan haldan bosap kishireyip qalıw) pıssıyıw, pıssıyıp qalıw