puchak

ot 1. 1 Ichi boʻsh; puch.

Puchak shar. Ballon puchak boʻldi.

2. koʻchma Hech narsaga arzimaydigan, qimmati tushib ketgan; qadrsiz, puch.

[Gʻofir:] Bu yorugʻ dunyoga nima uchun keldik? Nainki muhabbat, doʻstlik, muruvvat, odamgarchilik degan ulugʻ gaplarni bozorga olib chiqsalar, puchak pulga sotsalar! — Hamza, Boy ila xizmatchi.

3. koʻchma Asossiz, puch.

U [Mashhadiy] sultonlarni, beklarni puchak, lekin koʻz qamashtirgich yaltiroq soʻzlar bilan madh etmoqqa mohir. — Oybek, Navoiy.

4. Qoʻlidan ish kelmaydigan; quruq.

Shunday ulugʻ ishlarda kishilarning saragi sarakka, puchagi puchakka chiqadi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.

a empty, hollow

push, ishi bos

запал