ПОЙМОЛ

ф. — топталган, оёғости қилинган, ёʻқ қилинган

• Поймол бўлмоқ 1. Оёқ остида эзилмоқ, босилмоқ, топталмоқ; пайҳон бўлмоқ. Қорахитой саросима бўлиб, тоққа қочди, неча минг аскари бизнинг отлар оёғи остида поймол бўлди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида[Воҳид] Ҳамма орзу-умидлари поймол бўлишини тасаввур этмаган эди. — О. Ёқубов, Тилла узукУнинг бу нидоси ниятига етмаган, армони ичида қолган, юрак-бағрини ўртаган туйғулари поймол бўлган аёл кишининг нидоси эди. — С. Аҳмад, Уфқ
• Поймол қилмоқ (ёки этмоқ) 1. Оёқ остига олиб эзмоқ, босмоқ, топтамоқ; пайҳон қилмоқ. Экинзорни поймол қилма;Ўла, опанг гапирса, алам қилганди! Баттар бўл, ғурурингни поймол қилишингга оз қолди-ку! Тағин нима керак сенга! — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ солОдоб, ҳаё-чи? Ота-она олдида одобни унуцин, ҳаёни поймол қилсинми? Менга фалончини олиб беринглар! десинми? — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча