пойдевор

от 1. Иморат ёки иншоотнинг ост қисми; машина, механизмларнинг асоси.

Тош пойдевор. Устун пойдевори.

Бир ҳовуч сув айвоннинг пишиқ ғиштдан урилган пойдеворига сачради-да, шимилиб кетди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Иморатнинг пойдевори харсанг тошлардан кўтарилди, деворлари синч қилинди. — Ёшлик

У ҳовлига кириши билан, айвон пойдеворига суянганича, бошини осилтириб ухлаётган онасини кўрди. — Т. Малик, Шайтанат

2. кўчма Замин; негиз, база.

Меҳнат — роҳатнинг пойдевори. — Мақол

Инсонни маънавий шахс сифатида шакллантиришда мактаб пойдевор десак бўлади. — М. Жўра, Ноширнома

Таълимнинг пойдевори билимнинг ҳаётда кераклигини боланинг онгига етказа билишдир. — П. Усмонов, Одобнома

Ҳар томонлама ўзаро алоқаларимизга пойдевор бўлиб хизмат қилувчи мазкур ҳужжат асосида мамлакатларимиз ўртасидаги ҳамкорлик тобора равнақ топаётир. — Газетадан