поража/ть

(поразить сов.) несов. 1. шикаст етказмоқ, жароҳатламоқ

туберкулёз поразил лёгкие сил (касаллик) ўпкани жароҳатлади

2. ҳайратда қолдирмоқ, лол қолдирмоқ

известие поразило друга хабар ўртоғини ҳайратда қолдирди; хабарни эшитиб ўртоғи лол қолди

этот человек поражает своим умом бу одам ақллилиги билан ҳаммани ҳайратда қолдиради.