пона
ponaпона
от Нарсаларни ёриш, кериш ёки бириктириш учун ишлатиладиган, бир учи тиғли ёғоч ёки темир.
Темир пона. Пона қоқмоқ. Пона қоқиб маҳкамламоқ.
Унинг бир қўлида мушук калласидай калтасоп болға, бошқа қўлида темир пона. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Терлаб қизариб кетган бўлса-да, омбирни пона қилиб, занжирни дўқиллатиб ураверди. — С. Сиёев, Саратонда қор ёғди
- Пона урмоқ 1. Нарсаларни ёриш, кериш учун улар орасига (ёриғига) пона тиқмоқ, ўрнаштирмоқ. Замон тош қатламларини пона уриб кўчирар, икки ённи бўшатиб, гурзига ёʻл очиб берарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунчаДарҳол ҳар хил шаклга солиб, шу баҳона бирлигимизни бузишга, мафкурамизга пона уришга уринадилар. — Газетадан
пона
клин
- пона қоқмоқ вбить клин
пона
н wedge
пона
Zwickel m, Lasche f, Spaltkeil m