pona
понаpona
ot Narsalarni yorish, kerish yoki biriktirish uchun ishlatiladigan, bir uchi tigʻli yogʻoch yoki temir.
Temir pona. Pona qoqmoq. Pona qoqib mahkamlamoq.
Uning bir qoʻlida mushuk kallasiday kaltasop bolgʻa, boshqa qoʻlida temir pona. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Terlab qizarib ketgan boʻlsa-da, ombirni pona qilib, zanjirni doʻqillatib uraverdi. — S. Siyoyev, Saratonda qor yogʻdi
- Pona urmoq 1. Narsalarni yorish, kerish uchun ular orasiga (yorigʻiga) pona tiqmoq, oʻrnashtirmoq. Zamon tosh qatlamlarini pona urib koʻchirar, ikki yonni boʻshatib, gurziga yoʻl ochib berardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otgunchaDarhol har xil shaklga solib, shu bahona birligimizni buzishga, mafkuramizga pona urishga urinadilar. — Gazetadan
pona
клин
- pona qoqmoq вбить клин
pona
n wedge
pona
Zwickel m, Lasche f, Spaltkeil m