поетика

от 2. ад. Адабиёт назариясининг сўз санъати асарлари тузилишини унинг изчил ва тарихий қонуниятлари асосида ўрганадиган бўлими; бадиий асарларда қўлланувчи ифода воситалари тизими.

3. Адабиётдаги ёки айрим шоир, ёзувчига хос бирон-бир ёʻналишнинг бадиий тамойиллари ва хусусиятлари тизими.

1. н адаб. poetics, theory of poetry

2. а poetic(al)