pocha

ot 1. Hayvonlar oyogʻining tizzadan pastki qismi.

Boʻri qoʻyning pochasidan olibdi.

Uloqchi, qamchinning dastasini tishlab, uloqning pochasidan tortadi. — Gazetadan

2. Oyoqning tizza bilan toʻpiq oʻrtasidagi qismi; boldir.

It pochamdan oldi.

Nusratbekning tanidagi titroq bir oz pasaydi. Sekin, salmoqli odimlab borayotib, oʻz xatti-harakatini oqlashga urinib, oʻziga tasalli bera boshladi: Yoʻldan chiqqan har qanday daydi laycha vovullab, pochamga yopish-sa, indamay ketaveramanmi?. — S. Nurov, Narvon

Gʻaybulla qizarib, oʻrniga borib oʻtirmoqchi edi, Hasan uning pochasiga yopishdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

3. Shimning, shalvarning tizzadan pastki qismi.

Nizomjon, sholikorlikka kiraman, deb shimining pochasini shimarayotgan edi, Toʻlanboyning oʻgʻli kelib qoldi. — S. Ahmad, Ufq

Ogʻzidagi nosini tupurib, bismillo, deganicha shimining pochasini shimarib, ketmon bilan oʻraga tushdi. — S. Ahmad, Saylanma

4. Ustki uzun kiyimning etagiga tikilgan jiyak, hoshiya.

[Shoir] Shohi toʻn ustidan qunduz pochasi bor poʻstinini kiydi. — Oybek, Navoiy

5. Poya. oyoq.

Stul pochasi.

Ota pismiq kelib, karavotning pochasiga suyandi. — E. Raximov, Ajab qishloq

6. Pillapoya, pogʻona.

Mirziyod oyogʻini narvon pochasidan asta oldi. — A. Mirahmedov, Kulgan chechaklar