питир-питир

1. тасв. с. Жон талвасасидаги кескин, нотинч ҳаракат.

Питир-питир қилмоқ. Тўрга тушган бедана питир-питир қиларди.

2. кўчма Тез, шошилинч ёки безовта ҳаракат.

Мунча питир-питир қиласан.

3. с. т. Ўрнида тинч турмайдиган; серҳаракат; ҳар нарсага уринадиган.

Питир-питир бола. Бу одам мунча питир-питир экан.

элик. pıtır-pıtır