pitir-pitir

1. tasv. s. Jon talvasasidagi keskin, notinch harakat.

Pitir-pitir qilmoq. Toʻrga tushgan bedana pitir-pitir qilardi.

2. koʻchma Tez, shoshilinch yoki bezovta harakat.

Muncha pitir-pitir qilasan.

3. s. t. Oʻrnida tinch turmaydigan; serharakat; har narsaga urinadigan.

Pitir-pitir bola. Bu odam muncha pitir-pitir ekan.

elik. pıtır-pıtır