pishiqmoq

fl. 1. kom qoʻll. Zoʻriqish yoki boshqa biror sabab bilan boʻrtmoq.

Uning [Bashoratning] ertalabki sovuqdan va hovliqqanidan qip-qizil boʻlib pishiqqan loʻppi yuzida toqatsizlik bilinib turar edi. — A. Muxtor, Opa-singillar

2. Pishimoq, chiniqmoq, toblanmoq.

Mehnatda pishiqmoq.

3. yush. PISHIQ-PISHIQ Gapni oʻz oʻrniga qoʻyib, pishiq-puxta, burro-burro, aniq-oydin.

Pishiq-pishiq gapirmoq.

Oʻzbekcha soʻzlarni sekin va pishiq-pishiq aytib berdi. — Oybek, O

v become hardened, get stronger, get firmly established