пишиқмоқ

фл. 1. ком қўлл. Зўриқиш ёки бошқа бирор сабаб билан бўртмоқ.

Унинг [Башоратнинг] эрталабки совуқдан ва ҳовлиққанидан қип-қизил бўлиб пишиққан лўппи юзида тоқацизлик билиниб турар эди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

2. Пишимоқ, чиниқмоқ, тобланмоқ.

Меҳнатда пишиқмоқ.

3. юш. ПИШИҚ-ПИШИҚ Гапни ўз ўрнига қўйиб, пишиқ-пухта, бурро-бурро, аниқ-ойдин.

Пишиқ-пишиқ гапирмоқ.

Ўзбекча сўзларни секин ва пишиқ-пишиқ айтиб берди. — Ойбек, О

в become hardened, get stronger, get firmly established