pingʻillamoq

fl. Dimogʻi bilan sekin ovoz chiqarib gapirmoq; poʻngʻillamoq, toʻngʻillamoq.

Sodiq amin., nariyoqqa qarab pingʻilladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

U dimogʻida gapirar edi. Uning ovozi pingʻillab eshitilgani uchun, Begimxon piqillab kuldi. — I. Rahim, Chin muhabbat

бурчать, ворчать, бормотать

koʻp pingʻillama! перестань бурчать!

v grumble (at), mutter, mumble