pes

ot 1. tib. Pigment yetishmasligi natijasida terida paydo boʻladigan oq dogʻ.

— Quymuchida tangadek pesi bor. — Pes emas. Yaraning oʻrni edi-ku. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Shunday kasali boʻlgan kishi.

[Mozordagi] Quduqning suvi faqat kasallarning, ayniqsa pes va koʻzi ogʻriganlarning shifolanishlariga va ziyoratchilarning tabarruk deb olib borishlariga sarf qilinar edi. — S. Ayniy, Esdaliklar.

3. soʻk. Yaramas, moxov.

Pes pesni qorongʻida topar. — Maqol

[Nor:] Paranjisi qursin, qaydanam shu pesni yopinib, suqmozorga bordim-u, oʻzimga dardisarni orttirdim-keldim. — Hamza, Paranji sirlari

[Yoʻlchi:] Gulnorni sevishimni bilardi-ya, pes chol. — Oybek, Tanlangan asarlar

Sovchi qoʻydim, bermadi. Otang qurgʻur pes ekan. — Folklor