пастқам

сфт. 1. Киши назари тушмайдиган; одамлар кам бўладиган; хилват, одамдан холи жой, овлоқ.

Ҳар замон-ҳар замонда обкашли кишиларнинг пастқам кўчаларда ғизиллаб кетаётганини учратиш мумкин эди. — Мирмуҳсин, Тунги чақмоқлар

Ҳозир дод соламан, бошимга одам йиғиб, мелиса мени пастқамга опкелиб, пора сўраяпти, дейман. — С. Аҳмад, Уфқ

Ғозга қараб кампир ўғли жўнади. Пастқамдан паналаб кетиб боради. — Алпомиш

2. шв. Унча баланд бўлмаган, пастак, паст ва кўримсиз (уй ёки бино ҳақида).

Ўтган [ўттизинчи] йиллардаги уйлар пастқам, диққинафас гувала уй, сомон томлар эди. — Н. Сафаров, Оловли излар

Ўз шеърининг пастқам уйларда жаранглаганидан Аваз бениҳоя хурсанд, бу нарса унга яна илҳом бағишлар эди. — Ж. Шарипов, Хоразм

3. Теварак-атрофга нисбатан паст, чуқур.

Пастқам жар лабида шумтол-у анор Ҳамда бир итбурун ўсарди қатор. — Я, Қурбон

уединённый, скрытый

а secluded, solitary, lonely, retired

• пастқамжой lonely (remote, secluded) place; private retreat
• пастқам ер narrow gully; hollow
• пастқам кўчалар back street

1. awlaq, adam joqta

2. oypat, shuqır