parillamoq

fl. 1. Tez qanot qoqib, parr etgan tovush chiqarmoq (parranda haqida).

Togʻ jilgʻalarining yaqinida, katta toshlar panasida [Elmurod] pisib yotib, kaklik poylar va jilgʻadan jilgʻaga parillab uchgan kakliklarga oʻq uzar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Tez yugurib ketmoq, yeldek uchmoq, gʻirillamoq.

Suvsiz choʻlda Gʻirkoʻk ot borayotir parillab. — Ravshan

3. Qattiq ovoz chiqarmoq.

Parillagan tovushdan angladim, otim chopib kelayotganga oʻxshaydi. — Folklor

Pillapoya oldidagi taburetkada oppoq samovar parillab qaynab turibdi. — S. Ahmad, Oq sut va oppoq nur