Панегерик

панегерик, мадҳия. Умумхалқ байрамларида бирор тарихий воқеалар муносабати билан ўтказиладиган кўп минг кишилик йиғинларда сўзланадиган тантанавор нутқ. Қадимги Грецияда панегериклар фақат ана шундай ўринларда қўлланилган, холос. Панегерикда мадҳнинг устунлиги эрамиздан олдинги В асрлардан буён мавжуд. Кейинчалик панегерикдаги бу мадҳ аста-секин ярим чин, ярим кесатиқ маъно касб этиб борди. Қадимги Римда ҳукмдорларнинг чексиз ҳуқуқларини танқид қилиш учун кесатиқ маъносидаги панегериклар кўплаб яратилди. Янги Европа адабиётида қадимги Рим панегерикларига тақлидан яратилган асарлар пайдо бўла бошлади. Панегерик ижодкорлари мадҳиячи, панегерист деб юритилади. Кўчма маънода панегерик термини ҳеч қандай асосга эга бўлмаган ортиқча мадҳияга ва мақтовга тўла асарларга нисбатан ҳам қўлланилади.