pakka

ot 1. Musobaqa va sport oʻyinlarida yetib borish yoki toʻplanish oldindan belgilangan joy, nuqta, marra; finish.

U pakkaga birinchi boʻlib yetib keldi.

Poygada qattiq zoʻriqib chopgan ot pakkaga yetganda sulayib qolar emish. — E. Aʼzam, Kechikayotgan odam

Futbol ishqibozlari ham choyxonamizni pakka qilib olishgan. — Sharq yulduzi

2. Ishning oldindan belgilab qoʻyilgan chamasi; moʻljal, reja.

Ishni pakkaga yetkazmoq.

Har bir koʻsak, hosil bergan har chigit Bizning koʻzga ilinmasdan qolmaydi. Pakkasiga toʻldirmasdan tolmaydi Bizdagi har xotin-qiz ham er yigit. — Gʻ, Gʻulom

n 1. finish, end, terminal, terminal point

2. standard, norm

1. finish, shek

2. reje

Endspurt m