pagʻa
пағаpagʻa
ot 1. esk. Charxda ip yigirish uchun taxtakachda piltalab, yumaloqlab qoʻyilgan bir siqim chigitsiz paxta, paxta piltasi.
2. Paxta kabi yumshoq yoki tarqaluvchan narsalarning bir parchasi, uyumi yoki toʻdasi.
Paxta pagʻalari. Tutun pagʻasi.
Dashtning u yer-bu yerida qor pagʻalari yotar edi. — H. Tursunqulov, Hayotim qissasi
Togʻ tomonidan koʻtarilib, quyosh betini qoplab turgan bir pagʻa bulut choʻkkanda, Tiktepa yerlari nur ichiga choʻmib koʻrinadi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
- Pagʻa boʻlmoq Juda oqarib, rangsizlanib ketmoq. Xolboʻta boshini koʻtarganda, Saidmurod oʻq uzdi. Qoʻrboshining rangi pagʻa boʻlib ketdi. Narigi tomonda rahbada choʻzilib yotishgan Komil bilan Hamid sapchib turishdi va darrov nima gap-soʻzligini fahmlab, Saidmurodga tashlanishdi. — Yoshlik
pagʻa
n (qor) flakes, (tutun) puff of smoke
PAGʻA
1. domalaqlap qoyılğan bir qısım shigitsiz paxta, paxta piltesi
2. paxta sıyaqlı jumsaq zatlardıń bir úyimi.