пачақ

сфт. 1. Букилиб, эзилиб ёки синиб ичига ботган; абжағи чиққан; мажақ.

Пачақ челак. Машинанинг қаноти урилиб пачақ бўлибди.

Йигит узоқда ҳайбатли темир уюмлари сингари ағанаб ётган пачақ паровозларга тикилди. — Ойбек, Қуёш қораймас

У [самоварчи] устанинг қўлига туша-туша хўп эзилган, қорни пачақ, чиркин катта самоварнинг олдида ёғоч елкасини қисиб ўтирарди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Синиқ, синган.

Пачақ тухум.

3. Уринган, эзилган.

Пачақ олма.

4. кўчма Яхши ўсмай, ривожланмай, майда бўлиб қолган; реза, ушоқ.

Пачақ бола. Пачақ ўсимлик.

Ҳавас қилиб келган Бургутим ҳар куни кўриб юрган оддий кишилардай, жуссаси ҳам, юзи ҳам, қарашлари ҳам оддий, пачақ бир йигит бўлиб чиқди. — С. Аҳмад, Чўл бургути