ozib-toʻzmoq

fl. Ozib, kasalmand holga kelmoq, ilgarigi holatini yoʻqotmoq.

Bul-tur qishning boshlari boʻlsa kerak, kuch-quvvatini allaqanday koʻrinmas jonzot soʻrib olgandek, birdan ozib-toʻzib, tirsillagan yuzi, oyoq-qoʻlining terisi soʻlishib, rangi olindi, burungi gʻayratidan asar ham qolmadi. — Yoshlik

Doʻstalining koʻziga ot bir zumda ozib-toʻzib ketgandek koʻrindi. — T. Ashurov, Oq ot

azıp-tozıw