озиб-тўзмоқ
ozib-toʻzmoqозиб-тўзмоқ
фл. Озиб, касалманд ҳолга келмоқ, илгариги ҳолатини ёʻқотмоқ.
Бул-тур қишнинг бошлари бўлса керак, куч-қувватини аллақандай кўринмас жонзот сўриб олгандек, бирдан озиб-тўзиб, тирсиллаган юзи, оёқ-қўлининг териси сўлишиб, ранги олинди, бурунги ғайратидан асар ҳам қолмади. — Ёшлик
Дўсталининг кўзига от бир зумда озиб-тўзиб кетгандек кўринди. — Т. Ашуров, Оқ от
ОЗИБ-ТЎЗМОҚ
azıp-tozıw