озғин

сфт. 1. Эти қочган, этдан тушган; ориқ.

Озғин мол. Озғин сигир.

Нега Зайнаб семиз-у, Кумуш озғин? — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бола озғин юзчасини тириштириб чўзилиб борар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Қотма, камгўшт; чувак, ингичка.

Мадаминхўжа эса бошини солинтириб, мумдек эриб ўтиради. Фақат озғин гавдаси ашулага монанд чайқалади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

— Дўстларим, — деди у, озғин бармоқларини қайчи қилиб ўйнар экан. — Ҳ. Ғулом, Машъал

сфт. кам қўлл. Ёʻлдан озган, тўғри ёʻлдан чиқиб кетган; айниган; бузуқ.

Гоҳи маҳаллар юраги сиқилиб, тоғни ҳам ташлаб кетгиси келар, лекин шундай фикрга ёʻл қўймаслик учун ўзини айблаб, дарҳол бу озғин фикрини ўзидан қувлар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Эти қочган, ориқ.ZAYIF, ARIK

худой, тощий, худощавый

а thin, lean, meagre

• чўпдек озғин as lean as a rake

1. azǵın, arıq

2. jińishke

3. joldan azǵan, tuwrı joldan shıǵıp ketken

mager

чўпдек озғин mager wie ein Span