ўзбошимча

сфт. 1. Бошқалар билан ҳисоблашмасдан, фақат ўз эрки, ўз хоҳши билан иш тутадиган ва шу тарзда амалга оширилган.

Ўзбошимча одам,

Бунга Собировнинг ўзбошимча ҳаракати келиб қўшилгач, Берди татарнинг тутуни осмонга чиқди. — А. Қодирий, Обид кетмон

Менки шу Қамиш капанинг раиси эканман, ҳеч ким мендан бемаслаҳат, ўзбошимча иш қилмаслиги керак. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Ҳеч кимга бўйин эгмайдиган, ахлоқ-одоб талабларига риоя қилмайдиган; бебош.

Сен уялмай, ўзбошимча жувонмарг, Кўчаларда ашула қиб юрибсан. — Ойсулув

Унинг кўз олдида Ҳафизаси дам ақлли, иффатли, дам бебош, ўзбошимча бўлиб кўрина бошлади. — Мирмуҳсин, Умид

Бошқалар билан ҳисоблашмасдан фақат ўз хоҳиши билан иш тутадиган.KEYFİNCE DAVRANAN SÖZ DİNLEMEZ

самовольный, самоуправный

а self-willed, disobedient, strong-willed, naughty

1. tek óz erkinshe is tutatugın, óz basımsha

2. biybastaq

eigenwillig, eigenmächtig, willkürlich

русчасамовольный, непослушныйинглизчаself-willed, wilfull, unwarrentedфрансузчаinsubordonné, obstiné, désobéissantарабчаمُسْتَبِيحٌ, دُونَ إِذْنٍ, غَيْرُ مُبَاحٍ