oʻzan

ot 1. Suv oqib oʻtadigan uzun chuqurlik; suv yoʻli.

Endi oʻzandan bu yoqqa ariq chiqarish va hovuz qazish kerak edi. — P. Qodirov, Qadrim

[Jamolning] Koʻz oldida egri-bugri Chirchiq oʻzani. Undan narida — kattakon Toshkent. — S. Anorboyev, Mehr

Zarafshon daryosining eski oʻzanlari koʻp. — P. Gʻulomov, Zarafshon etaklarida

U suv yuvgan taqir oʻzandan borar ekan, chakalakzordagi butalardan asar qolmaganiga gumon qilmasdi. — R. Rahmonov, Changalzordagi sharpa

Yigʻinimiz oddiy kunda emas, kanal oʻzaniga birinchi ketmon urilgan kunning oʻttiz yilligi arafasida boʻldi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

2. koʻchma Biror davomli narsaning muayyan yoʻli.

Yoʻq, hayotni joʻnlashtirib boʻlmaydi. U oʻzining chigal, murakkab oʻzanlari boʻylab oqadi. — A. Muxtor, Chinor

Ashurmirzo parvo qilmay, gap oʻzanidan chiqmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha