oyoq-qoʻl
оёқ-қўлoyoq-qoʻl
ot 1. Oyoq va qoʻl(lar). Oyoq-qoʻlini bogʻlamoq.
Oyoq-qoʻli chaqqon odam.
Oysha xolaning oyoq-qoʻli boʻshashib, stulga oʻtirib qoldi. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar
2. koʻchma S.t. Koʻmakchi, dastyor.
Oʻgʻlimiz — bizning oyoq-qoʻlimiz.
OYOQ-QOʻL
ayaq-qol