ўймоқ

фл. 1. Бирор нарса билан ковлаб, чуқур ҳосил қилмоқ; ковламоқ.

Ерни ўймоқ. Деворни ўймоқ.

Тирноқ-ла ер ўйиб, сувлар оқизган Ғариблар аҳволи қоларди тангга. — Ғайратий

Аваз учи тирсакка ўхшаш силлиқ тош топиб, бўзни ўйиб, икки қатор чуқурчалар ясади. — П. Қодиров, Қора кўзлар

2. Чуқурча ҳосил қиладиган қисмини ажратиб олмоқ.

Мен ҳам лип этиб ҳужрага кириб, хумчадан ёғ ўйиб олдим. — Ғ. Ғулом, Шум бола

Мана шу ёлғиз қўлим билан малъун Жапақнинг кўзини ўяман. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси

3. Нақш, гул, тасвир ва шу кабилар ишлаш учун бирор сиртга из, ўйиқ туширмоқ.

Супачада бир парча ганчга Наққош ўяр сўнгги насини. — Э. Раҳим

Исломхўжа усталар билан саломлашиб, мармар тошга Огаҳий шеърларини ўяётган Худойберган муҳркан олдига борди. — Ж. Шарипов, Хоразм

[Солижон] Такрорлайди дарсларин, Кўздан тугал ўтказар, Тошга ўйган хат каби Пухталаб дилга ёзар. — Қ. Муҳаммадий

4. Емириб, ювиб, чуқур ҳосил қилмоқ.

Ойқиз бутун кучини йиғиб, Погодинни сув ўйган чуқурлик қирғоғига судраб келди — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

5. кўчма Қаттиқ чимчиламоқ.

Роҳила [қизнинг] биқинини ўйиб олди. — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар

6. кўчма Қаттиқ руҳий азоб бермоқ.

Юрак-бағримни ўйдинг, Мени номусга қўйдинг. — Ҳ. Олимжон

7. Ўйиб олмоқ Қаттиқ таъсирли, таъзирли гап қилмоқ.

Алим бува мингбошини ўйиб олди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

бирор нарсани баҳона қилиб, гап билан ўйиб-ўйиб олади. — О. Ҳусанов, Най

от 1. Унча катта бўлмаган чуқурлик; чуқурча.

2. Кичкина, тор, бежирим.

Қизнинг қошлари ингичка, кўзлари мастона, сузукдан-сузук, бурни бежирим. Оғзи ўймоқ. Лаблари лоларанг. — Э. Самандар, Тангри қудуғи

от Шв. Ангишвона.

Унинг нозик қирра бурни, ўймоқдаккина оғзи биринчи қарашдаёқ Мунавварни ўзига тортди. — С. Анорбоев, Меҳр