oʻymoq

fl. 1. Biror narsa bilan kovlab, chuqur hosil qilmoq; kovlamoq.

Yerni oʻymoq. Devorni oʻymoq.

Tirnoq-la yer oʻyib, suvlar oqizgan Gʻariblar ahvoli qolardi tangga. — Gʻayratiy

Avaz uchi tirsakka oʻxshash silliq tosh topib, boʻzni oʻyib, ikki qator chuqurchalar yasadi. — P. Qodirov, Qora koʻzlar

2. Chuqurcha hosil qiladigan qismini ajratib olmoq.

Men ham lip etib hujraga kirib, xumchadan yogʻ oʻyib oldim. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola

Mana shu yolgʻiz qoʻlim bilan malʼun Japaqning koʻzini oʻyaman. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

3. Naqsh, gul, tasvir va shu kabilar ishlash uchun biror sirtga iz, oʻyiq tushirmoq.

Supachada bir parcha ganchga Naqqosh oʻyar soʻnggi nasini. — E. Rahim

Islomxoʻja ustalar bilan salomlashib, marmar toshga Ogahiy sheʼrlarini oʻyayotgan Xudoybergan muhrkan oldiga bordi. — J. Sharipov, Xorazm

[Solijon] Takrorlaydi darslarin, Koʻzdan tugal oʻtkazar, Toshga oʻygan xat kabi Puxtalab dilga yozar. — Q. Muhammadiy

4. Yemirib, yuvib, chuqur hosil qilmoq.

Oyqiz butun kuchini yigʻib, Pogodinni suv oʻygan chuqurlik qirgʻogʻiga sudrab keldi — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

5. koʻchma Qattiq chimchilamoq.

Rohila [qizning] biqinini oʻyib oldi. — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar

6. koʻchma Qattiq ruhiy azob bermoq.

Yurak-bagʻrimni oʻyding, Meni nomusga qoʻyding. — H. Olimjon

7. Oʻyib olmoq Qattiq taʼsirli, taʼzirli gap qilmoq.

Alim buva mingboshini oʻyib oldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

biror narsani bahona qilib, gap bilan oʻyib-oʻyib oladi. — O. Husanov, Nay

ot 1. Uncha katta boʻlmagan chuqurlik; chuqurcha.

2. Kichkina, tor, bejirim.

Qizning qoshlari ingichka, koʻzlari mastona, suzukdan-suzuk, burni bejirim. Ogʻzi oʻymoq. Lablari lolarang. — E. Samandar, Tangri qudugʻi

ot Shv. Angishvona.

Uning nozik qirra burni, oʻymoqdakkina ogʻzi birinchi qarashdayoq Munavvarni oʻziga tortdi. — S. Anorboyev, Mehr