ўйма

сфт. 1. Ўйиб ишланган, ясалган.

Ўртада, ўйма ўчоқда катта ҳўл тўнка уйни тутунга тўлдириб, бурқсиб ётади. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Ўйиб, қириб, зарб қилиб безак ишлаш усули ва шу усулда ишланган безак, нақш.

Гавҳар ойна устига солинган катта бир ўйма нақш олдида Маҳкамни тўхтатди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Қоғозни усти ўйма гулли чарм жуздонга тиқиб, қалин китобни варақлашга бошлади. — Ойбек, Навоий