ўйма

сфт. 1. Ўйиб ишланган, ясалган.

Ўртада, ўйма ўчоқда катта ҳўл тўнка уйни тутунга тўлдириб, бурқсиб ётади. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Ўйиб, қириб, зарб қилиб безак ишлаш усули ва шу усулда ишланган безак, нақш.

Гавҳар ойна устига солинган катта бир ўйма нақш олдида Маҳкамни тўхтатди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Қоғозни усти ўйма гулли чарм жуздонга тиқиб, қалин китобни варақлашга бошлади. — Ойбек, Навоий

1. Ерни ўйиб ясалган.OYUK

2. Сиртини ўйиб, қириб ёки зарб қилиб ишланган.OYMALI

1. адж. (ўйиб ясалган)ausgehöhlt

2. субст. Schnitzwerk n, Schnitzereien pl

выдолбленный, резной

узангиси ўйма олтин, қуюшқони қуйма олтин стремена у него — чеканного золота, а шлея — литого. — «Алпомиш»

а carved, engraved

oyma, oyılıp islengen, naģıs