овлоқ

сфт. 1. Ов қилинадиган қуш ва ҳайвонлар сероб жой.

Тирикчилигини шикордан топадиган ҳар бир овчи шикор учун овлоққа ёлғиз бир ўқ билан чиқсин. — Фан ва турмуш

2. Марказдан узоқ, чет жой; кимсасиз ер.

Овлоқда яшамоқ.

Тошкентнинг шундай биқинида етти ухлаб тушга кирмайдиган ажойиб овлоқ жойлар борлиги ҳаммани ҳайратга солар эди. — М. Мансуров, Ёмби

Жўралари билан шу овлоқ оролчада ўтказган бахтиёр кунлари ёдига тушди. — А. Кўчимов, Ҳалқа

3. Пастқам, хилват жой, одамдан холи жой; пастқамлик, хилват.

Севаргул то онаси овлоқ кўчанинг муюлишида кўздан пана бўлгунча қараб турди. — Н. Қиличев, Чиғириқ

Кимёхон икки-уч кун Азизахоннинг ёʻлини пойлади, ниҳоят, овлоқроқ бир жойда учрашди ҳам. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Уларни одамлар нигоҳидан на қуюқ боғлар, на тун зулмати, на бирон овлоқ гўша яшира олади. — О. Мухтор, Бухоролик бир йигит

4. рвш. шв. Кишилардан холи; танҳо.

Ойжамол овлоқ ўтирган пайтда қизига гап ташлаб кўрди. — Ёдгор