ўтмиш
oʻtmishўтмиш
от 1. Киши, халқ ҳаётининг ўтган қисми, шу ўтган давридаги ҳаёти.
Мен ёшликдан отамга қарашдим, пода боқдим, машоқ тердим қишлоғимизда мактаб ҳам ёʻқ эди. — Ёшлик
Ўтмишни хотирларкан, Ёʻлчи оғир хўрсинди. — Ойбек, Танланган асарлар
Гоҳ ўлтириб, гоҳи ётиб, бемалол Сўзлар эди ўтмишидан кекса чол. — Ҳабибий
Музейдаги экспонатларда белорус халқининг ўтмишини кўрдик ва яқиндан танишдик. — Н. Сафаров, Оловли излар
2. Ўтган давр; кечмиш, мозий ва шу даврдаги кишилар (аждодлар) ҳаёти.
Ўтмишда ота-боболаримиз озмунча тоғ қазишганми, биз ҳам қазиймиз. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Ҳа, Ойбек ака айтгандай, Ғафур Ғулом ўтмишга қараб бугунни, бугуннинг хулосасидан эртасини кўра оладиган одамлардан эди. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи
Мақтамасман мозийни, бироқ, Ўтмишингни ўйлайман бир зум. — А. Орипов, Юртим шамоли
ЎТМИШ
Ўтган, илгариги давр, мозий.GEÇMİŞ, MAZİ
ўтмиш
прошлое, прошедшее
узоқ ўтмишда в далёком прошлом.
ўтмиш
н the past
ЎТМИШ
1. ótmish, ótken turmıs
2. burınǵı, áyyemgi
ўтмиш
Vergangenheit f, Vergangene n
Ўтмиш
прошлоеинглизчаthe past, past, the past timesфрансузчаpasséарабчаاَلْمَاضِي