оташ

от 1. Ўт, олов.

Одам — ишдан, маъдан — оташдан баҳра топади. — Мақол

У ўз муродига етгани учун муқаддас оташ ва сув худосига шукур қилиб, аллақандай бир дуони ўқиди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

Юрев батареялари ёпиқ позициядан туриб, ёв устига жаҳаннам оташи ёғдирди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. кўчма Дилни ёндирадиган, ўртантирадиган ҳароратли ҳис-туйғу,

Ҳижрон оташи.

Ҳафиза Умид юрагидаги оташга сув сепиб, ўчириб кетмоқчи бўлди. — Мирмуҳсин, Умид

Ўт, олов.ATEŞ

огонь, пламя

н flame, flare, fire

ot, jalın

Feuer n, Flamme f