osuda

sft. Tinch, betashvish; xotirjam.

Shu kunlarni, shu osuda hayotni qanchalar orzu qilgan edik. — Yoshlik

Maʼsum, osuda yuzi yuragimga shunday yaqin tuyuldiki, uning ochiq, nozik tuygʻularidan iborat boʻlib koʻringan qalbini har qanday shikastdan himoya qilishga tayyor edim. — A. Muxtor, Asarlar

[Navoiy:] Hayhot, biror osuda dam yoʻq. Koʻngil yigʻlaydi-yu, koʻzlarda nam yoʻq. — Uygʻun vaI. Sulton, Alisher Navoiy

Butun shahar xalqi sokin uyquda. Orom olmoqdasan sen ham osuda. — X. Rasul.

a kit. quiet, calm, tranquil

tınısh, biyğam, táshwishsiz