ўшқирмоқ
oʻshqirmoqўшқирмоқ
фл. Дўқ, пўписа қилмоқ, жаҳл билан қаттиқ гапирмоқ, ғазаб билан бақирмоқ.
Муса кўса Бўтага қараб турган хотинига ўшқирди. — С. Аҳмад, Ҳукм
Бегимхон икки чаккасидаги гажагини силкитиб, муштларини белига тираб турган эди, Адолат ўшқириб берди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
ЎШҚИРМОҚ
Дўқ-пўписа қилмоқ, ғазаб билан бақирмоқ.SİNİRLE BAĞIRMA
ўшқирмоқ
1. прикрикивать, прикрикнуть
2. перен. реветь (напр., о реке)
ўшқирмоқ
в shout (at), raise one's voice (at)
ЎШҚИРМОҚ
baqırıw, doq urıw, ashıw menen baqırıw
ўшқирмоқ
anschreien, anschnauzen, sich über j-n hermachen