oʻsal
ўсалoʻsal
sft. 1. Bemorning nihoyatda ogʻir, hech narsani bilmaydigan holati, tuzalishiga umid qolmagan ogʻir kasal.
2. Yaramas, yomon; bemaʼni.
Oʻsal ishni qilib boʻlgan gunohkor. Undayin farzandning oʻlmogʻi darkor. — Shirin bilan Shakar
Ahmad oʻsal bir kayfiyatda oʻrnidan turdi, qoʻlyozmani olib, xonadan chiqdi. — F. Musajonov, Himmat
Begijon, bu ishing oʻsal boʻlibdi, Boychiborni, bildim, qalmoq minibdi. — Alpomish
- Oʻsal boʻlmoq 1. Ogʻirlashib qolmoq, oʻlim oldida yotmoq. Kampir oʻsal boʻlib qolibdi.Bemor kundan-kun battar boʻlib, oxiri oʻsal boʻldi. — A. Qahhor, BemorYolgʻonchining oʻzi oʻsal boʻldi.U lom-mim deya olmadi, oʻsal boʻlib, yerga qaradi. — Mirmuhsin, Qizil durralar
- Oʻsal tortmoq Noqulay, xijolatli holatda qolmoq, qattiq xijolat boʻlmoq. Ogʻir dashnomlardan oʻsal tortib, suvga tushgan mushukday boʻlib oʻtirgan Salim birdan sapchib turdi. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda
- Oʻsal qilmoq Qattiq uyaltirmoq, sharmanda qilmoq. Borsa, yo urishib berar, yo shoir boʻlmagan bir sen qolgan eding, yaqinda ariza va qarorlar ham sheʼr bilan yoziladigan boʻladi! — deb koʻpchilik ichida oʻsal qilar. — A. Qahhor, Sarob
oʻsal
безнадёжно (тяжело) больной
- oʻsal boʻlib yotmoq находиться в безнадёжном состоянии (о больном)
- oʻsal qilmoq конфузить, стыдить
- oʻsalning qadogʻi necha puldan tushdi разг. шутл. ну, каково тебе? (выражение употребляется как насмешка над сконфуженным человеком)
OʻSAL
1. osal
2. jaman, mánissiz, biymáni
oʻsal
verlegen, verwirrt, betreten, betroffen, bestürzt
- oʻsal boʻlmoq verlegen werden, verwirrt sein