ўртоқлашмоқ

фл. 1. Ўртоқ бўлмоқ, ўртоқлик муносабатини тутмоқ.

Ёʻлчи улар билан содда ва очиқ кўнгил билан сўзлашиб, бирпасда апоқ-чапоқ ўртоқлашиб қолди. — Ойбек, Танланган асарлар

Фақат икковларинг дўстлашиб, ўртоқлашиб кетишларингни хоҳлардим. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса

2. кўчма Хурсандчилик, қайғу-ҳасрат ва шу кабиларга шерик қилмоқ.

Хадичахон Аҳророва ҳам қурултой минбаридан туриб нутқ сўзлади. Вакиллар билан ўз тажрибасини ўртоқлашди. — Н. Сафаров, Хадича Аҳророва

У ҳикоя жуда қизиқ бўлганидан ҳозиргача эсимдан чиқмаган ва уни нақл қилиб, китобхонлар билан ўртоқлашсам, зарар қилмаса керак. — С. Айний, Эсдаликлар