ўртоқчилик
oʻrtoqchilikўртоқчилик
от айн. Ўртоқлик.
[ Суннат] Ахир дунёда ўртоқчилик, таниш-билишлик ҳам бор. Сенингча, ёлғиз муҳаббат бор-у, бошқа ҳеч нарса ёʻқ. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
ўртоқчилик
товарищеское отношение, дружба, дружеский
- ўртоқчиликдан чиқмоқ разг. перестать дружить; ссориться