орқаламоқ

фл. Орқасига олиб кўтармоқ.

Ғуломжон орқалаб чиққан тошини энди ағдариб, қаддини ростлаган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Азизхон тугунларни орқалаб, олдинга тушиб ёʻл бошлади. — С. Аҳмад, Уфқ

взваливать на спину, нести на спине

в hoist onto one's back, carry onto one's back

arqalaw, arqalap kóteriw