ўроқчи

от 1. Ўроқ ясовчи уста, темирчи.

2. Ўриш иши билан шуғулланувчи, ўрувчи киши.

Ўроқчининг ёмони ўроқ танлар. — Мақол

Эртасига ўроқчилар қуруқ пичанларни тўп-тўп йиғнай бошладилар. — С. Анорбоев, Оқсой

Ўзини чапдаст-эпчил ўроқчи ҳисоблаган Ёрмат Ёʻлчининг ишида ҳеч қандай камчилик топа олмади. — Ойбек, Танланган асарлар

жнец, косарь

н mower, haymaker

oraqshı

Schnitter m