oro
ороoro
ot 1. ayn. Oroyish.
2. Baʼzi otlarga qoʻshilib, bezak, bezovchi, qizituvchi, shodlik bagʻishlovchi kabi maʼnolar beradi. Masalan,
jahonoro, majlisoro, suhbatoro.
- Oro bermoq Zeb bermoq, bezamoq; pardozlamoq. Fransuzlar dunyoda xunuk ayollar yoʻq, faqat oʻziga oro bermagan, parvarishsiz ayollargina bor, deb hisoblashadi. — SaodatToʻlgan oydek, toʻlgʻanib, ul qomati zebo yana, Oʻz jamoliga berib pardoz ila oro yana. — HabibiyQir bagʻriga qoʻyin yoyar choʻponlari, Bogʻlariga oro berar bogʻbonlari. — Ya. Qurbon
oro
- ~ bermoq украшать, убирать, наряжать; придавать нарядный вид
- oʻziga oro: ~ bermoq bermoq принаряжаться, приукрашиваться
oro
- ~ bermoq adorn, beautify, decorate, ornament
ORO
bezew, jasandırıw, sán beriw
oro
- oro bermoq schmücken vt, verzieren vt
- oʻziga oro bermoq sich herausputzen