ўрмаламоқ

фл. 1. Юрмоқ (ҳашаротлар ҳақида).

Қўнғиз ўрмалайди. Қирқоёқ ўрмалаб кетмоқда. Даҳадан турган қуртлар барг қидириб ўрмаламоқда.

Адирда бир чумоли Ўрмаласа, у бобо. — Қ. Муҳаммадий.

2. Худди шундай юриш қилмоқ, судралиб юрмоқ; эмакламоқ.

Танклар далага ёйилиб, ўт пишқириб, ҳар ёқдан ўрмалаб келарди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Бектемир душман мудофаасига яқин жойдан ўрмалаб келган бир танкистнинг бетига қарашга ботина олмади. — Ойбек, Қуёш қораймас

Узоқдаги адирнинг ёнбағрида бир нима ўрмалаб келяпти. — О. Ёқубов, Излайман

3. Юқорига томон тирмашмоқ, ёпишиб чиқмоқ, кўтарилмоқ.

Элмурод қалбига милтиқ товушлари билан кираётган қувонч таъсиридан ҳовлиқиб, том устига ўрмалади. — П. Турсун, Ўқитувчи

[Болалар] Гоҳ тик қояга ўрмалар, гоҳ илон изи бўлиб кетган сўқмоқдан пастликка — дарага тизилишиб тушиб боришарди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

4. Милдираб оқмоқ, жилдираб ўтмоқ (сув, томчи ҳақида).

Тагидан сув ўрмалаган ҳар туп ғўза тирилмоқда. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Ота чуқур тин олди. Ич-ичига ботиб кетган кўзларидан ёш ўрмалайди. — А. Қуронбоев, Орияциз ўғил