orlanmoq

fl. Or-nomus qilmoq, uyalmoq; tortinmoq, oʻziga munosib koʻrmaslik.

Bilmaganni soʻrab oʻrgangan olim, orlanib soʻramagan oʻziga zolim. — Maqol

— Men shu choqqacha, — dedi Xushroʻy, — bandasiga bosh egishni va bandasi oldida tavba qilishni or bildim va shu orlanishim orqasida har kimning ustida yurdim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar