orlanmoq
орланмоқorlanmoq
fl. Or-nomus qilmoq, uyalmoq; tortinmoq, oʻziga munosib koʻrmaslik.
Bilmaganni soʻrab oʻrgangan olim, orlanib soʻramagan oʻziga zolim. — Maqol
— Men shu choqqacha, — dedi Xushroʻy, — bandasiga bosh egishni va bandasi oldida tavba qilishni or bildim va shu orlanishim orqasida har kimning ustida yurdim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
orlanmoq
v be ashamed (of)
ORLANMOQ
arlanıw, arı keliw, uyalıw
orlanmoq
sich schämen (vor D)
Orlanmoq
ruschaстыдиться, стеснятьсяinglizchato be ashamed (of), to feel shyfransuzchaavoir honte, garder sa dignitéarabchaخَجِلَ (يَخْجَلُ) مِنْ, اِسْتَحَى, اِحْتَشَمَ مِنْ, تَخَفَّرَ مِنْ