орланмоқ

фл. Ор-номус қилмоқ, уялмоқ; тортинмоқ, ўзига муносиб кўрмаслик.

Билмаганни сўраб ўрганган олим, орланиб сўрамаган ўзига золим. — Мақол

— Мен шу чоққача, — деди Хушрўй, — бандасига бош эгишни ва бандаси олдида тавба қилишни ор билдим ва шу орланишим орқасида ҳар кимнинг устида юрдим. — А. Қодирий, Ўтган кунлар