орланмоқ

фл. Ор-номус қилмоқ, уялмоқ; тортинмоқ, ўзига муносиб кўрмаслик.

Билмаганни сўраб ўрганган олим, орланиб сўрамаган ўзига золим. — Мақол

— Мен шу чоққача, — деди Хушрўй, — бандасига бош эгишни ва бандаси олдида тавба қилишни ор билдим ва шу орланишим орқасида ҳар кимнинг устида юрдим. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

в be ashamed (of)

arlanıw, arı keliw, uyalıw

sich schämen (vor D)

русчастыдиться, стеснятьсяинглизчаto be ashamed (of), to feel shyфрансузчаavoir honte, garder sa dignitéарабчаخَجِلَ (يَخْجَلُ) مِنْ, اِسْتَحَى, اِحْتَشَمَ مِنْ, تَخَفَّرَ مِنْ