ўркач

от 1. Туянинг орқа сиртида битга ёки иккита бўладиган, қалин ёғ қатламидан иборат дўнг ўсимта.

Уни [туяни] ҳеч ким қистамайди, етакламайди ҳам, худди машинадай, ўз ишини ўзи билади: ўркачларини диркиллатиб лўкиллаганича, бир ёʻлдан тинмай бориб-келиб туради. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда

Нор ўркачин туширар эсга Дарё бўйидаги тепалар. — Э. Раҳим

2. кўчма Тепалик, тоғ ва шу кабиларнинг ўркачга ўхшаш жойи.

Қирнинг ўркачи нари четда юксалган тоғнинг белига етиб турар эди. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк

Узоқдан қорайиб кўриниб турган тоғ ўркачига тўлин ой миниб олди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Мавзе чети ўркач қирларга туташ. — А. Ибодинов, Латофат дўконидаги қатл

горб (верблюда)

н camel-hump

1. órkesh, túyeniń órkeshi

2. авис. tóbeshik, órkeshke uqsaģan dóń